(09.09.2009 - 02.10.2009) KOANY W „ELEKTROWNI” - wystawa

 

KOANY W „ELEKTROWNI” wystawa

otwarcie: 9 września 2009
godz. 18.00
finisaż: 2 października 2009
godz. 17.00

 

 

Artyści:
Janusz BAŁDYGA, Mirosław BAŁKA, Marcin BERDYSZAK, Andrzej DŁUŻNIEWSKI, Leszek GOLEC, Koji KAMOJI, Leszek KNAFLEWSKI, Piotr KURKA, Ryszard ŁUGOWSKI, Tomasz SIKORSKI, Marek SOBCZYK, Robert SZCZERBOWSKI
 

DZIEŁO SZTUKI JAKO KOAN sesja teoretyczna
2 października 2009
godz. 10.00-13.00 i 14.00-17.00

Uczestnicy sesji:
Jacek DOBROWOLSKI, dr Michał FOSTOWIECZ, Maciej "Magura" GÓRALSKI, Bogusław JASIŃSKI, dr Krzysztof JURECKI, Zbigniew MACH, dr Irena RYCHŁOWSKA, dr Andrzej SAJ, dr hab. Tomasz SIKORSKI, dr Adam SOBOTA, prof. Przemysław TRZECIAK
 
Kurator: Tomasz Sikorski
Koordynator: Andrzej Mitan

Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu zaprasza do udziału w teoretyczno-artystycznym projekcie poświęconym koanom w sztuce. Ideą przedsięwzięcia jest analiza paraleli pomiędzy praktykami artystów współczesnych a klasycznymi koanami zenicznymi. Projekt składa się z dwóch odsłon: wystawy wybranych dzieł sztuki oraz sesji teoretycznej - pierwszej na świecie poświęconej temu zagadnieniu.
Dzieła-zagadki o koanicznej naturze pojawiają się rzadko i w twórczości nielicznych artystów. Na gruncie polskim pojedyncze utwory o takim charakterze zaczęły być widoczne w połowie lat 80. Wiele wybitnych dzieł tego rodzaju przyniosły szczególnie ostatnie dwie dekady. Pierwsza wystawa prezentująca dzieła sztuki, których struktura semantyczna i działanie są analogiczne do struktury koanów z tradycji buddyzmu zen nosiła tytuł APORIE. Miała ona dwie edycje: pierwszą w Galerii BWA w Jeleniej Górze (APORIE I, IV-V 2002) i drugą – w Galerii BWA w Zielonej Górze (APORIE II, V-VI 2002).
Wystawa APORIE zbudowana była z takich utworów sztuki, które są pułapkami i bezdrożami dla myśli – specyficznymi zagadkami powodującymi mnożenie pytań bez odpowiedzi. Są pozornie niedostępne: nie mają wejścia ani wyraźnego „przesłania”, ale wciągają. Utwory takie nie dają się „zrozumieć”, ale aktywizują jakiś szczególny rodzaj wiedzy. Są niejasne, wymykają się określeniom, nie poddają się żadnej trwałej interpretacji, a jednak wywołują jakiś rodzaj pewności i uczucie rozpoznania.
Dzieła sztuki o takim charakterze są najczęściej całościami wieloelementowymi, tworzącymi struktury wyspowe: ich poszczególne elementy są rzeczywiste i rozpoznawalne, natomiast relacje między nimi ze zwykłą rzeczywistością nie mają wiele wspólnego. Takie struktury generują niewyraźna, ale silną sieć semantyczną pobudzaną różnymi impulsami. Pozornie hermetyczne, mogą wprowadzić odbiorcę w stan rezonansu z czymś bardzo ważnym, ale nieuchwytnym: czymś jednocześnie bardzo bliskim i odległym – bo własnym, a nierozpoznawalnym.
Utwory takie, zmuszające do porzucenia wszelkiej umowności, pewników i referencji, a skłaniające do zaufania bezpośredniości i wartości własnego przeżycia, są artystyczną analogią zenicznych koanów – pułapek językowych, zmuszającym umysł do chwilowego porzucenia „gmatwaniny pojęć” i całej kultury na rzecz nie zapośredniczonej Realności. Radykalne wyście może się jednak okazać odnawiającym powrotem. Pomiędzy wejściem i wyjściem, pomiędzy wiedzeniem i nie-wiedzeniem, w ciągłym ruchu od – do, jak na huśtawce, pojawia się szansa na doznanie tego, co tak bliskie, że nieuchwytne: własnej natury.

Po zakończeniu projektu MCSW „ELEKTROWNIA” wyda publikację książkowa zawierającą teksty wystąpień teoretyków oraz reprodukcje prezentowanych dzieł.

Honorowy patronat nad wydarzeniem objął Marszałek Województwa Mazowieckiego, Adam Struzik.
Patroni medialni: Sztuka.pl, O.pl, Obieg, mójradom.pl, Gazeta Wyborcza, 7 Dni, Echo Dnia, Dami, Radio Rekord, Radio Plus

 

Więcej o wystawie, czytaj na stronie: obieg.pl, kliknij aby przeczytać ...