Studiowała w PWSSP w Łodzi. Dyplom uzyskała w 1996 r. w pracowni Malarstwa oraz w pracowni Druku Dekoracyjnego. Stypendystka Ministra Kultury i Sztuki (1994). Uczestniczka wystaw zbiorowych: Najgroźniejsze Pędzle, Królikarnia, Warszawa (2000); International Young Art 2002, Art Link, Nowy Jork, Tel Aviv, Amsterdam (2002); W czterech ścianach, Biennale Sztuki Łódzkiej, Łódź (2004); EGO. Wystawa laureatów Konkursu im. Wł. Strzemińskiego w ramach obchodów 60-lecia ASP w Łodzi (2005); Correspondances, Hall des Chars, Strasburg, Francja (2006); Śniadanie w Muzeum. Kolekcja Łódzkiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Muzeum Sztuki w Łodzi (2006); Siła Formalizmu. Kolekcja Sztuki XX i XXI w., Muzeum Sztuki, Łódź (2007); Poza zasadą rzeczywistości. Kolekcja sztuki XX i XXI w., Muzeum Sztuki, Łódź (2008); Kiraly Gabor + Magda Moskwa, Galeria Platan, Instytut Polski, Węgry (2008); Czynnik Katolicki w sztuce Polski i Niemiec, Muzeum Historyczne Miasta Regensburg, Kościół Minorytów, Regensburg, Niemcy (2009).

Autorka wystaw indywidualnych: Nomana, Galeria Opus, Łódź (2004); Galeria Sztuki Sceny Plastycznej KUL, Lublin (2006); Galeria Artinfo.pl w Fabryce Trzciny, Warszawa (2006); Wizytująca Galeria, Warszawa (2007); Galeria Piekary, Poznań (2008).




Ubrania Magdy Moskwy to jej autoportret, kombinezon mentalny, będący materializacją różnych nastrojów. Ich materialny zapis, sam proces szycia, jest dla autorki równie ważny, jak reakcja widza patrzącego na jej ubrania. Moskwa komponując stroje często wykorzystuje stare, znoszone tkaniny, często używane wcześniej przez nią samą. To dodatkowe, szczególnie osobiste piętno kompozycji. Każdy użytkownik strojów Magdy Moskwy musi się w nie „wkleić”, często przyjmując niewygodną dla siebie pozę. Dać się w nie „zaszyć”. Brak możliwości normalnego oddychania, skrępowanie, opresyjność stroju, wywołują dyskomfort, stany klaustrofobiczne, lękowe. To doświadczenie fizyczne, ale i zarazem psychiczne. Artystka wykorzystuje je, projektując kostiumy teatralne. Używający ich aktorzy przyznają, że stroje mają ogromny wpływ na sposób, w jaki kształtują swoje role i budują postaci sceniczne.

Opracowała Agnieszka Gniotek na podstawie wypowiedzi autorki.