W 2007 r. ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu dyplomem z rzeźby w pracowni prof. D. Mączak oraz z rysunku w pracowni prof. J. Drążkiewicza. Od 2006 r. asystentka w tejże pracowni.

Praca „Dzieciństwo” stanowi mój dyplom z rzeźby w pracowni prof. D. Mączak na ASP w Poznaniu. Początkowo miała charakter performansu realizowanego w Galerii Inner Spaces w Poznaniu. To moja druga (po „Opowiem ci mój sen...”) praca w drewnie. Moje realizacje wynikają z konieczności materializacji obrazów o ładunku emocjonalnym i symbolicznym o różnym stopniu kodowania: na płaszczyźnie powierzchownej, kulturowej, bądź w obszarach podświadomości, gdzie nie wszystkie treści podlegają racjonalnej analizie, a znaczna ich część pozostaje nieodgadniona.

Proces wypowiedzi artystycznej porównać można do wypowiedzi językowej, gdzie nazwane zostaje zwyciężone. Ucieleśnienie obrazu jest momentem dialogu wewnętrznego, kiedy to ja tłumaczy sobie siebie, by zrozumieć i przejść dalej. Jest więc sztuka nie tylko „gwarantem zachowania zdrowia psychicznego” (L. Bourgois), lecz także narzędziem osobistej transgresji, poszerzenia bytu. Rola widza jest tu marginalna i raczej nie aktywna. Jest on głównie świadkiem nadającym prawomocność rytuałowi, a także generującym nowe, alternatywne sensy obok głównego, wynikającego z początkowych założeń. Zapis wewnętrznych napięć, stanów jest bardzo osobistym przekazem, ale mam nadzieję – nie hermetycznym, bowiem poprzez empatię i intuicję indywidualne znaczenia nabierają uniwersalności. Warunkiem niezbędnym owego poszerzenia spektrum jest szczerość wypowiedzi.

Barbara Pilch